One way or another, Reality breaks into what exists.

Beauty covers supersensibility.

Fear is the violence against it.

Balance hides in love.

The crack is born from the union. 

άχρονο κενό είναι η υπερευαισθησία κι έρχεται σαν ένα κύμα αδιαφορίας ή άγνοιας πάνω στην αθωότητα

becoming automatic fantasia

cracks in space must be like mirrors (of Ni+?), which crack in the atmosphere on light, creating movement of breaking time in reality through sound

Something like a poem

nothing else matter(s) 

but the truth. 

what is true 

if not the sound 

of thoughts? 

senses?

Από τον ήχο στον όγκο του ορατού. 

Εχθροί της ελευθερίας είναι η λαγνεία που δεν σέβεται και η άγνοια

Ο πόνος έρχεται και γίνεται δάκρυ ηδονής σαν αντίσταση τω γεγονότων. Μπαμπά, δεν κλαίω.

If electromagic, then mechanics are or come in nature.

 Η επίγνωση του αστείου του Ήλιου (He) έφερε ως φθορά το πρωτόνιο. 

Then comes the smell?

The need to talk to unite is the signal of elements. 

Στη σκέψη σίγουρα

 Κρακ των διάκενων στον ήχο του χώρου είναι το άγγιγμα.

Κύκλοι μέσα σε σπείρες ηλεκτρικών, ίσως, πεδίων της αύρας μας είναι τα καλά και τα κακά της ζωής.