Και αν ο χρόνος είναι σχετικός όπως η ιδιοσυγκρασία του καθενός, αλλά στηρίζεται στον σκελετό μας ή σε ολόκληρη την μάζα μας!;

Από ποιά πλευρά ξεκινάει η ύπαρξη; Από αυτήν του φάσματος του Υπέρυθρου.

Δεσμοί υδρογόνου και ένας ιστός

Και τί είναι οι δεσμοί αν όχι το διάκενο στο δυναμικό πεδίο που περιλαμβάνει μία μάζα;

Όπου κόβεται η φυσική ροή της σκέψης και χάνεται, υπάρχει μία εξωτερική παρεμβολή αλήθειας ή μία προσωπική ενοχή.

Πείτε τώρα δάσος

H πραγματικότητα είναι η σκοτεινή ύλη του ιού της Φαντασίας.

Σπάει με το CO2

 

Είναι, όπως σαν ενα κύμα φοβου και σωματικού πόνου, που λιπαίνει τα αισθητήρια της καρδιάς, και βγάζει μια φωνή με θρήνο.

Η βία ξεκινάει από τη λίμπιντο.