Question: Could consciousness be the waveform of photons?

Να πηγαίνεις κόντρα στη φθορά της μάζας είναι ο φόβος που γεννιέται στον ομφάλιο λώρο της αγάπης. Από το σθένος πηγάζει η χαρά και το σθένος από την καρδιά.

                                                                                

                                                                                     Για την Καλλιόπη Ο.

Όταν η κίνηση είναι κόντρα στο ρυθμό τότε στέλνει σκιάσεις φωτονίων στην αντίληψη των αισθήσεων, διακοπές, λογικά, στην προσρόφηση από το περιβάλλον της πληροφορίας της δράσης του φωτός στο κενό του Ήχου, μέσα στον όγκο του ορατού.

consciousness as a sense of perception must be something like there is no information transferring, but there is communication 'released'

 Αναρωτιέμαι αν η Γνώση είναι μία φθορά της Ύλης!

Απορώ αν η μνήμη και η λήθη έχουν να κάνουν με την ακοή!

One way or another, Reality breaks into what exists.

Beauty covers supersensibility.

Fear is the violence against it.

Balance hides in love.

The crack is born from the union. 

άχρονο κενό είναι η υπερευαισθησία κι έρχεται σαν ένα κύμα αδιαφορίας ή άγνοιας πάνω στην αθωότητα

becoming automatic fantasia

cracks in space must be like mirrors (of Ni+?), which crack in the atmosphere on light, creating movement of breaking time in reality through sound

Something like a poem

nothing else matter(s) 

but the truth. 

what is true 

if not the sound 

of thoughts? 

senses?

Από τον ήχο στον όγκο του ορατού. 

Εχθροί της ελευθερίας είναι η λαγνεία που δεν σέβεται και η άγνοια

Ο πόνος έρχεται και γίνεται δάκρυ ηδονής σαν αντίσταση τω γεγονότων. Μπαμπά, δεν κλαίω.

If electromagic, then mechanics are or come in nature.

 Η επίγνωση του αστείου του Ήλιου (He) έφερε ως φθορά το πρωτόνιο. 

Then comes the smell?

The need to talk to unite is the signal of elements. 

Στη σκέψη σίγουρα

 Κρακ των διάκενων στον ήχο του χώρου είναι το άγγιγμα.

Κύκλοι μέσα σε σπείρες ηλεκτρικών, ίσως, πεδίων της αύρας μας είναι τα καλά και τα κακά της ζωής.

Τα τρία Σίγμα της ύλης

Συζητώντας

Σκεπτόμενη

Συγκρούομαι

Η αιχμή του χρόνου είναι μία καύση και η απογύμνωση του η θραύση του.

Αντίληψη και χρόνος

Υπάρχει η πιθανότητα ο χρόνος να είναι η αίσθηση του Χάους στη σφαίρα της πραγματικότητα μας και το φως η καμπυλότητα αυτής της αίσθησης;

Με την αμφισβήτηση ο Ήχος αποτυπώνει την Εικόνα.

 Reality brings us into stable conditions of fields of Trees.

Η δυναμική κρούσης ή σύγκρουσης της επιθμίας στην απόκτηση, φέρνει το αποτέλεσμα της γεύσης της επαφής.

Ιδιοσυγκρασία

Διάκενα στου τίποτα την πυκνότητα φέρνουν κύματα στη διαύγεια του κενού μέσα από ρεύματα προθέσεων.

Ροές σκέψεων

Συχνότητες αμφιταλαντεύσεων 

διασπείρουν τα αρώματα πληροφοριών, 

με τη μορφή διάχυσης αερίων και υγρών κυματισμών, 

που προκαλούν διακυμάνσεις καμπυλοτήτων, 

Χωροχρόνου λογικά, 

μέσα στη σφαίρα της πραγματικότητας μας.

Εκεί έρχεται ο πυροβολισμός

της αλήθειας στο ψέμα

του Χάους στην Αγάπη.

Στην αίσθηση της αφής

Μέσα στην επαφή δημιουργούνται παράλληλα σύμπαντα;

Η Θεραπεία των Αστεριών κατήντησε ουδέτερο πεδίο.