Στο όριο που παύουμε να υπάρχουμε σαν σώματα και υπάρχουμε σαν ενέργεια, ψυχή δηλαδή, ξεκινάει η καμπυλότητα μας στο χώρο.

Το πλάσμα είναι η μάζα της οργανικής ύλης;

Απορώ αν η αίσθηση της αφής είναι ο ήχος! Και κάπου εκεί στο κενό της επαφής μπαίνει ο παλμός και το πλάσμα. 

Η σχιζοφρένεια είναι ψυχεδέλεια.

Κουβαλάμε οι ίδιοι σαν μάζα όλο το φάσμα της Ηλεκτρομαγνητικής Ακτινοβολίας.

Όπως προκύπτουν οι δίνες

Όταν η αδιαφάνεια έχει μία σχισμή στη σφαίρα της πραγματικότητας τότε έχει δημιουργηθεί μία ρωγμή στο χρόνο μεταξύ των διαστάσεων!

We need colors to be transparent.

Απορίες

Σε καίρια σημεία ζωτικών οργάνων υπάρχουν μαζεμένες χημικές ενώσεις που περιλαμβάνουν Νικέλιο;

Ίσως στα τσάκρας!; Της καρδιάς και της ενόρασης τουλάχιστον!;